Αποστόλου Παύλου – Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ίσως ο πιο δημοφιλής και ο πιο αγαπημένος περίπατος του κέντρου της Αθήνας. Ένας περίπατος πλάι σε αρχαία μεγαλουργήματα, σε λαμπερά μνημεία που φωτίζουν τα σκοτάδια μας και καλλιεργεί τα θετικά μας συναισθήματα. Η ενέργεια αυτή που εισπράττουμε από μια απλή βόλτα  δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά δεν χρειάζεται να την αποκωδικοποιήσουμε ούτε να την αναλύσουμε. Αρκεί και μόνο να την απολαύσουμε και να αφεθούμε στη μαγεία της. Σήμερα θα φορέσω τα γυαλιά του τουρίστα και μαζί σου θα ανακαλύψω ξανά και θα ξαναγαπήσω αυτή τη διαδρομή. Μια διαδρομή με διάρκεια πάνω από 2500χιλιάδες χρόνια, εμείς θα τη διανύσουμε σε μόλις 3 ώρες! Αφετηρία είναι ο σταθμός ΗΣΑΠ του Θησείου. Ακολούθησε τον πλακόστρωτο ανηφορικό δρόμο, των Αγίων Ασωμάτων, που σε άλλες εποχές θα είχε κατακλυστεί από πάγκους και μικροπωλητές, χαρίζοντας ζωντάνια στη βόλτα σου. Ίσως και έξυπνες αγορές. Περπατάς στα όρια της γειτονιάς του Θησείου, που τα στενά δρομάκια του μπορούν εύκολα να σε δελεάσουν να τα ακολουθήσεις. Αριστερά, είναι το Πάρκο του Θησείου που συνορεύει με τον χώρο της Αρχαίας Αγοράς. Ξέκλεψε ματιές από τον ναό του Ηφαίστου, γνωστός ως Θησείο, και από διάφορα σκόρπια μνημεία. Λέγεται ότι είναι ο πιο καλοδιατηρημένος αρχαίος ελληνικός ναός, χτισμένος από πεντελικό μάρμαρο και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 444 π.Χ . Ανηφορίζοντας στην Αποστόλου Παύλου συναντάς το υπέροχο νεοκλασικό του Αθήναιον Πολιτεία. Και ποιος δεν έχει κάνει μια στάση για καφέ στα απλωμένα τραπεζάκια του απολαμβάνοντας την ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη! Μια θέα που δημιουργεί έντονα συναισθήματα. Από κοινός θνητός νιώθεις θεός και ισορροπείς μεταξύ Γη και Ουρανού. Ξέρεις, τελικά δεν είναι η περηφάνια, είναι κάτι το ανώτερο. Αυτό το κάτι το ανώτερο που γοητεύει όσους την αντικρίζουν. Η Έλσα, Μιλανέζα φίλη, μου λέει < κάθε φορά που κοιτώ την Ακρόπολη, κλαίω. Απλά κλαίω.> Αυτή ήταν η απάντησή της σε μια φωτογραφία που της έστειλα από αυτόν εδώ τον περίπατο. Πέρα από ένα αρχιτεκτονικό επίτευγμα μιας εποχής είναι ένα μνημείο υψηλής νοημοσύνης και ευφυίας που αγγίζει τις χορδές όλης της ανθρωπότητας. Συνεχίζοντας, τη ματιά σου θα αιχμαλωτίσουν τα πολύχρωμα νεοκλασικά της Αποστόλου Παύλου. Χρώμα και  άρωμα γειτονιάς! Νοικοκυρεμένα μπαλκονάκια και φροντισμένες γλάστρες είναι οι εικόνες από τα τελευταία σπίτια της συνοικίας. Και κάπου παρακάτω ο ιστορικός θερινός κινηματογράφος ΘΗΣΕΙΟΝ με κατεβασμένα τα ρολά ανανεώνοντας το ραντεβού για την επερχόμενη άνοιξη. Ο μεγαλύτερος παρατηρητής του ουρανού, το Αστεροσκοπείο Αθηνών, ξεπροβάλλει ψηλά από τον λόφο των Νυμφών. Πίσω από την προστατευτική περίφραξη είναι διαδοχικά το Ιερό του Πανός και η Κρήνη της Πνύκας. Ο περίπατος συνεχίζει πάντα ήρεμα και γαλήνια περιμετρικά της Ακρόπολης. Στο σταυροδρόμι της Αποστόλου Παύλου με τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου κάνε μια μικρή παράκαμψη για να περιπλανηθείς συντροφιά με μούσες και νύμφες, στον ευρύτερο λόφο του Φιλοπάππου.  Στη πραγματικότητα δεν είναι ένας λόφος αλλά τρεις, ο λόφος των Νυμφών, ο λόφος της Πνύκας και ο λόφος των Μουσών. Το κεντρικό λιθόστρωτο μονοπάτι, όπως και ο ναός του Αγίου Δημητρίου του Λουμπαδιάρη είναι αποτέλεσμα του έργου αναστήλωσης του αρχιτέκτονα Πικιώνη. Όπως και τα σπειροειδή πλακόστρωτα μονοπάτια γύρω από την Ακρόπολη. Ένα σπουδαίο έργο από έναν σπουδαίο αρχιτέκτονα που αναπαράγει και κρατά ζωντανή την πολιτιστικής μας ταυτότητα. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου Λουμπαδιάρη είναι τύπου καμαρωτή μονόκλιτη βασιλική εκκλησία της βυζαντινής περιόδου. Είναι ένας ναός με επίθετο που το Λουμπαδιάρης  προέρχεται από τη λέξη Λουμπάρδα που σημαίνει “το μεγάλο πυροβόλο”. Σύμφωνα με τη παράδοση παραμονή της γιορτής του Αγίου , γύρω στα 1640-1650, ο Τούρκος φρούραρχος της Ακρόπολης Γιουσούφ σχεδίαζε να κανονιοβολήσει από τα προπύλαια τον ναό και τους πιστούς. Το σχέδιο του απέτυχε όταν την επόμενη ημέρα ένας κεραυνός έπεσε στα Προπύλαια και σκότωσε τον Γιουσούφ και όλη του την οικογένεια. Έτσι προέκυψε το Λουμπαδιάρης, δηλαδή ο Κανονιέρης! Ένας λαβύρινθος με μονοπάτια ξετυλίγεται μπροστά σου. Όποιο μονοπάτι και να ακολουθήσεις το μόνο σίγουρο είναι ότι θα αποζημιωθείς. Άσε τα πόδια σου να σε οδηγήσουν στα σκαλάκια για το μνημείο του Φιλοπάππου. Τι υπέροχη διαδρομή, ανάμεσα σε ελιές, δάφνες, λιθαράκια αιώνων και συγκλονιστική θέα τόσο στην Ακρόπολη όσο και στον Σαρωνικό. Θα νιώσεις ότι ζεις σε παράλληλες εποχές. Οραματίζεσαι τον Σωκράτη να κάθεται στο πέτρινο παγκάκι του  και να στοχάζεται, όταν μια φωνή «αυτά τα κάγκελα χαλάνε όλη την αισθητική» εισβάλλει στο ταξίδι σου και σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. Αναφέρεται στη περιμετρική περίφραξη του μνημείου του Φιλοπάππου. Και το ταξίδι συνεχίζεται στο λόφο της Πνύκας, εκεί όπου γεννήθηκε και καλλιεργήθηκε η Δημοκρατία. Απροκάλυπτη θέα προς τον Λυκαβηττό, την Αρχαία Αγορά και  την Ακρόπολη. Τα μονοπάτια της αρμονίας σε συνδέουν με τον γειτονικό λόφο των Νυμφών. Εκεί  εκτός από το κτίριο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών φιλοξενείται το τηλεσκόπιο Δωρίδη, το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο μέχρι τα τέλη του 1950. Σήμερα το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το τηλεσκόπιο Αρίσταρχος,  βρίσκεται στον Χελμό, στα Καλάβρυτα. Επιστρέφοντας μέσα από τα πλακόστρωτα σοκάκια και απολαμβάνοντας την ηρεμία του κατάφυτου τοπίου κάνε μια τελευταία στάση στις φυλακές του Σωκράτους. Βγαίνοντας από τον λόφο συνέχισε τη βόλτα σου στον αγαπημένο πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου που πήρε το όνομα της από τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, τον πρώτο Αθηναίο που ασπάστηκε τον χριστιανισμό από το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου. Θα  βρεθείς κάτω από τον Ιερό Βράχο, μπροστά στη μεγαλοπρεπή πρόσοψη του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού, ένα πραγματικό  πολιτισμικό στολίδι της Αθήνας μας. Το απογευματινό φεγγάρι, εύθραυστο και λευκό κάνει δειλά δειλά την εμφάνισή του δημιουργώντας ένα μαγικό σκηνικό. Το ταξίδι στην ιστορία συνεχίζεται στο νούμερο 45 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου όπου βρίσκεται το διατηρητέο νεοκλασικό του Μερόπειου Ιδρύματος Φροντίδας Ηλικιωμένων. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται ο ναός της Αγίας Σοφίας, αφιερωμένος στη θέα Αθηνά. Λίγα μέτρα παραπέρα μια ιστορία αιώνων είναι κυριολεκτικά θαμμένη  κάτω από τα ιερογλυφικά που μπορεί να  πατάς  χρόνια τώρα, αγνοώντας  την σπουδαιότητα που κρύβεται. Είναι η οικία του πλατωνικού φιλοσόφου Πρόκλου του 5ου αιώνα. Τα νεοκλασικά και οι πολυτελής οικίες του μεσοπολέμου που ακολουθούν  κατά μήκος του φιδίσιου πεζόδρομου συνιστούν μοναδικά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα της αστικής ιστορίας της Αθήνας. Οι εντυπωσιακές προσόψεις  των μικρών πολυκατοικιών του αριθμού 17 και 37 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου του αρχιτέκτονα Βασίλη Κουρεμένου, θα μαγνητίσουν το βλέμμα σου. Αυθεντικά διαμάντια που λάμπουν στο χρόνο! Λάμψη όμως προσφέρουν και οι σύγχρονοι αστέρες του δρόμου που δίνουν μια μελωδική και ρομαντική πινελιά στη βόλτα. Είναι οι μουσικοί του δρόμου που βρίσκονται πάντα εκεί και που με τις μουσικές τους ενεργοποιούν όλες μας τις αισθήσεις δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Και τι θα ήταν η Αθήνα χωρίς τους ανθρώπους της;! Σε αυτόν περίπατο θα μπλεχτείς με ανθρώπους κάθε ηλικίας, θα τους προσπεράσεις, θα τους παρατηρήσεις, θα μοιραστείς άγνωστα χαμόγελα! Θα γίνεις κομμάτι του μωσαϊκού της πόλης! Το νέο μουσείο της Ακρόπολης αποτελεί το τελευταίο στολίδι που έχει προστεθεί στη συλλογή του πεζόδρομου δίπλα από το κτίριο Βάιλερ που στεγάζει την Α’ Εφορεία Προϊστορικών και Νεοκλασικών Αρχαιοτήτων. Η βόλτα κλείνει στο άγαλμα του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη, εκεί όπου η αρχαία Ελλάδα συναντά το 1821 και η οδός Βύρωνος τη Μακρυγιάννη. Ο Ιωάννης  Μακρυγιάννης εκτός του ότι υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές του ελληνικού Αγώνα θεωρείτε και ένας από τους σημαντικούς πεζογράφους της εποχής εκείνης. Έργο του ανεκτίμητης αξίας είναι τα περίφημα Απομνημονεύματα του και αγαπημένο απόφθεγμα του “Δι ΄αυτά πολεμήσαμεν”Γι’ αυτά τα Αγάλματα πολεμήσαμε!

Ο περίπατος της Αποστόλου Παύλου και Διονυσίου Αρεοπαγίτου, είναι από τις ωραιότερες διαδρομές για περπάτημα στο κέντρο, είτε είσαι επισκέπτης είτε ζεις στην Αθήνα.